After a long time no update on my blog, here a new update. Last month, I went for trip to China again.
On my trips now, I take a GPS logger with me, so I can geotag my pictures and retrace my route, so from now on, you see many pictures on my blog and gallery geotagged!

Here is a great example from last week, I went 2 days to mount QingChen in China, close to Chengdu.

I use now also a new gallery, fist I wanted to use the new gallery in wordpress 2.5, but I did not quit like it. So I hacked my own version, it fully compatible with the WP one. Now it uses greybox, fetches EXIF and GPS info, enjoy….

Tja helaas zit het reizen er weerop en ben weer terug in Nederland. Inmiddels ben ik dan ook alweer aan het werk, ik werk nu bij de HAN als Linux systeem beheerder.

Nog even kort het verhaal van vorige keer afmaken. De trein naar Urumqi is niet helmaal door gegaan, ze hadden mij de verkeerde trein kaartjes gegeven, die gingen niet verder dan Turpan. Maar dat was opzich niet erg, omdat ik daar toch heen wou.

Na Turpan ben ik naar Urumqi gegaan, en vervolgens naar met een vlucht naar Shanghai. En na Shanghai ben ik naar Hangzhou een erg mooie plaats. Daarna ben ik nog een weekje naar Hainan gegaan, dat is een Chinees tropische eiland voor de kust van Vietnam, toenvallig was daar in Sanya ook een competitie voor de sterkste man. Dus dat heb ik ook nog even gezien. En toen was het tijd om weer terug naar +31 te gaan na precies een jaar.

e 15de van Bangkok naar Xi’an in China gevlogen met Bangkok Airways. Vanuit Xi’an wou ik met de trein naar Lanzhou. Om vervolgens de zijde route te volgen naar Urumqi, maar dat bleek onmogelijk, iedereen vertelde mij dat de trein naar Lanzhou voor de komende 10 dagen vol zit. Dus heb ik een vlucht naar Lanzhou genomen, dat viel gellukig mee, deze koste maar 40 euro.

In Lanzhou wou ik niet blijven, want ik wou naar Xia He. Om daar het grootste tibetaanse klooster (Labrang Monastery) buiten tibet te bezoeken. Dus meteen een bus geboekt van Lanzhou naar Xhia He voor de volgende morgen.

In Xhia He 2 nachten gebleven, en daar een Australier leren kennen (Daniel). Met hem terug naar Lanzhou gegaan, om de trein naar Jiayuguan te nemen. Een trein kaartje kopen in Lanzhou is niet gemakkelijk. Bij elke loket wordt je steeds naar een ander loket gestuurd, omdat daar buitenlanders geen kaartje mogen kopen. uit eindelijk na 4 loketen ofzo toch een kaartje kunnen kopen voor de volgende dag. Het eenigste wat beschikbaar was was een trein rit over dag ipv een nacht trein. Het voordeel was wel dat je kon genieten van het uitzicht vanuit de trein.

In Jiayuguan hebben we een oud fort aan de chinese muur en het laaste gedeelte van de chinese muur bezocht.

Na 2 nachten in Jiayuguan hebben we de volgende dag de bus naar Dunhuang genomen. Dit was een rit van ongeveer 8 a 9 uur. Later bleek dat de de “slow” bus hadden genomen ipv de Luxury express bus. Wij werden steeds ingehaald door deze bussen.

In Dunhuang zijn we de volgende dag naar de Mogao Caves geweest. Deze bestaan uit 492 grotten welke boeddhistise beelden en beschilderingen bevatten.

Ook was het lastig om van uit Dunhuang met de trein weg te geraken, we konden de zelfde dag of over 2 dagen met de trein weg. Daniel moest de zelfde dag weg, omdat hij verder gaat naar kazachstan en anders in tijd nood kwam. Ik ben die 2 dagen in Dunhuang gebleven. Ik ben oa naar de zand duinen van DunHuang geweest, waren erg veel Chinese toeristen daarzo, en nog meer kamelen. Ik heb daar een 4×4 gehuurd en heb daar mee in de duinen gespeelt, dat was erg lachen.

Vanavond ga ik verder met de nacht trein naar Urumqi.

Na het avontuur op de boot naar Battumbang zijn we naar Sihanoukville gegaan. Sihanoukville is een Beach resort plaatst. Maar daar aangekomen viel gelijk op dat het erg rustig daarzo was. En het weer zat ook niet echt mee. De laatste dag zijn we wezen eten bij Nederlanders die een guest house / restaurant hebben. Die hebben elke woensdag hollandse pot. dat bestond uit Hutspot / Nassi met sate etc… dat smaakte erg goed.

Ik wilde via Koh Kong naar Thailand omzo bangkok te bereiken om vandaar uit naar China (Xi’an) te vliegen. De boot die van Sihanoukville naar Koh Kong normaal gaat was al 3 dagen niet meer uit gevaren vanwege het slechte weer. En de minivans waren al vol geboekt. Dus moest ik met de shared taxi’s gaan. Shared taxi houd in dat je een taxi met andere mensen deelt. Ongeveer 8 man of meer in een normale auto. De bestuurder deelt zelfs zijn eigen stoel. Dus die zit in het midden van de auto!!
S’ochtends afscheid genomen van Elke, Katrijn en Kirsten. Toen achter op een motobike naar de plek waar de shared taxi’s staan. Van daar een shared taxi naar Sre Ambel genomen. De bestuurder wou dat ik 2 plaatsen kocht om dat ik zo “groot” was. Dit wou ik niet, ik wil maar 1 plaats. Dus het eerste uur zat ik enorm krap op de achter bank. Vlak bij Sre Ambel ben ik uit gestapt en heb van daar weer een motobike naar Sre Ambel zelf genomen om daar een shared taxi naar Koh Kong te nemen. Hier een shared taxi gevonden. Deze wou ook dat ik 2 plaatsen nam. Dit deed ik maar zodat ik de stoel voorin voor mij zelf had. Want deze rit zou zeker 7 uur gaan duren. Uitendelijk zaten we met 7 mensen en een baby (allemaal locals) in de auto. Ook de bestuurder had zijn eigen plaats weer verkocht, dus deze zat ook in het midden.

Ik had gelezen dat de weg van Sre Ambel naar Koh Kong redelijk goed moest zijn. Maar dit was dus niet zo. De weg bestond grootendeels uit modder en zelfs drijfzand en 4 veerponten. Zelfs grote jeeps met 4 wiel aandrijving zaten constant vast in de modder. En moesten er met een tractor er worden uitgetrokken.

De 2de shared taxi rit duurde ongeveer 7 uur. dat kwam om dat de bestuurder erg aso was, hij dringde over voor en tussen, en hier en daar gaf hij wat geld aan politie en etc.. om vooraan te komen of om als eerste op de veerpont te gaan etc..

In koh Kong heb ik voor de 3de keer die dag een motobike genomen. Dit maal naar de Thai’se grens. De grens overgang ging vlot. In Thailand een pickup genomen naar het plaatsje Trat, deze heb ik gedeelt met en Engelse jongen en een Thai. Daar ongeveer om 9 uur S’avonds aangekomen. De volgende dag een minivan naar het eiland Koh Samed genomen om wat te relaxen voor dat ik de 15de naar China vlieg.

Net aangekomen in Battambang van uit SiemReap met een boot in Cambodja. Wat een avontuur was dat weer. Eerst werden we opgehaald in Siem Rap met een minivan. Deze was geschikt voor zo’n 10 mensen, maar er zater er uit eindelijk 16 in. Toen de boot , deze was ook erg over beladen met mensen. De boot is geschikt voor zo’n 35 mensen maar er zaten er zeker 70 op. Dus het hele dak zat vol mensen. En af en toe gingen we bijna kapseizen. En vervolgens moesten we met bagage en al achter in een pickup truck.
Maar dit is hierzo heel gewoon in Cambodja, ook als je het andere vervoer op de weg ziet. Van vol hebben ze hier namelijk nog nooit van gehoord.

Om het verhaal van Vietnam af te maken. In Hue hebben we eerst rond gefiets, en de volgende dag zijn we met een boot diverse tombes wezen bekijken.

Daarna zijn we naar Hoi An gegaan, daar hebben we eigenlijk alleen het strand verkend, verder niets veel van Hoi An gezien. Daarop zijn we met de nacht bus naar Nha Trang. Dit was weer een helse rit. De buschauffeur vondt het nodig om inhaal spelletjes te spelen met de concurent maatschappij. De morgen dat we zijn aangekomen zijn we voor wat ontspanning naar de lokale moderbaden geweest en hebben we een massage genomen. Dit was een lekker dagje ontspannen. De dag daarop hebben we een taxi voor een dag gehuurd om wat lokale sites te bezichtigen.

De dag daarna ben ik voor het eerst wezen duiken in Nha Trang. En dat ga ik zeker nog een keer doen.

Toen zijn we naar Dalat vertrokken, Dalat licht in de bergen dus het was een stuk frisser toen we daar aan kwamen. De dag daarop zijn we met de “easy riders” de omgeving gaan verkennen. Easy riders zijn mensen waar bij je achter op de moterfiets een tour kan doen. Dit is echt een leuke manier om het eea te zien.

Om dat we het een beetje gehad hadden met de bus ritten in Vietnam hebben we besloten om te gaan fietsen van Dalat naar Mui Ne. Joris en Walter hadden de dag daarvoor al gebiked, en die gingen direkt naar Saigon met de bus. We hebben niet het hele stuk gefiets. Omdat dat op sommige wegen een beetje zelfmoord zou zijn. Dus werden we opgehaald met een minivan en vervolgens naar een rustige weg gebracht. En vanaf daar was het 90 km fietsen naar Mui Ne. En onder weg kom je door dorpjes waar niet zo veel toeristen komen. En dat merk je meteen, mensen zijn dan een stuk vriendelijker.

In Mui Ne heb ik weinig gedaan, vandaar zijn we met een minivan naar Saigon gegaan. Daar naar het oorlogs museum geweest en we hebben onze 3 daagse trip voor de Mekong Delta en Cambodja geregeld.

de volgende 3 dagen zijn we dus door de Mekong Delta naar Cambodja gegaan. De laatste dag daarvan met een boot de grens overgegaan. Omdat we de “slow boat” zijn gegaan moesten we halverwege overstappen op een minivan. Deze bracht ons in 2 uur naar Phnom Penh. Dit was een erg hobbelige rit, want de wegen zijn hier niet zo goed als in Vietnam.

In Phnom Penh zijn we naar de S21 prison geweest en naar de Killing Fields. Dit was erg indrukwekkend.

Van Phnom Penh hebben we een bus genomen naar SiemReap. In SiemReap hebben we natuurlijk Angkor Wat en de andere tempels sites bekeken. En vandaar hebben we de overbeladen boot naar Battambang genomen.

Morgen ga ik met de bus naar Sihanoukville, een kust plaatst. Vandaaruit ga ik met de boot naar Thailand om vervolgens door naar China terug te gaan.